Hoe natuurlijk buitenspelen de wereld mooier maakt

Kleine Tom ging met z’n vader stropen en ving vissen waar dat niet mocht. Hij gebruikte de natuur en werd een grote natuurbeschermer. Hoe kan zo’n boef tegelijk een natuurliefhebber zijn? Een grote betrokkenheid en veel praktische kennis zijn de sleutels hiervoor.

Hoe draagt natuurlijk buitenspelen, natuureducatie, de natuur bewust gebruiken, bij aan een mooiere wereld?

Educatie, begrijpen en weten

Educatie krijg je op school. Je leert iets begrijpen, je weet hoe iets in elkaar zit.

Een boom maakt bijvoorbeeld van zonlicht, water en CO2 zetmeel. Dat dient tot energie (voeding) voor alle dieren, ook voor ons mensen. Kleine diertjes in de bodem zetten het afval van de boom weer om in voedingsstoffen.

Hoe hangt alles op de planeet aarde met elkaar samen? Hoe maken mensen daar deel van uit en wat hebben wij daarvoor invloed op?

Natuurlijk Buitenspelen, ontwikkeling en doen

Om educatie betekenis te geven, is er positieve betrokkenheid nodig. Die krijg je door veel in de natuur te zijn, er ontdekkingen te doen en de natuur te gebruiken.

Natuurlijk Buitenspelen is gericht op beleven, ontdekken en gebruiken van de natuur. Het past goed bij vrije tijd activiteiten zoals in de kinderopvang en in de thuissituatie. Natuurlijk Buitenspelen draagt bij aan de ontwikkeling van kinderen. Een kind dat in een boom klimt, is bezig grenzen te verleggen. Het ontwikkelt ook fysieke kracht. Het vertrouwt zichzelf.

Door een hut te bouwen, krijg je ruimtelijk inzicht. Slakken zoeken en vasthouden, wekt zorgzaamheid op. De zintuigen worden gebruikt als je zelfgeplukte bramen proeft of kruiden plukt. In de natuur wordt vanzelfsprekend samengespeeld. Wil jij me helpen met deze tak slepen? Of we gaan samen een heksensoepje brouwen of en herfsttafel maken.

Betrokkenheid bij de natuur

Niet eens zo heel lang geleden woonden veel mensen ‘samen met de natuur’. Zo ook kleine Tom en z’n vader.

Hij vertelde altijd stoere verhalen hoe hij met z’n vader meeging om strikken te zetten en daar konijnen in te vangen. Die ze daarna lekker oppeuzelden. Dat mocht natuurlijk niet.

Zelf kon ik stropen me al niet meer voorstellen. Maar we speelden als kind altijd buiten. We bouwden hutten, groeven holen in het zand, stookten vuurtjes, zwommen in de zandafgraving, plukten bramen. Later keken we vogels en maakten we lange fietstochten. Genoeg om heel veel te gaan houden van het Brabantse landschap.

 Zonder betrokkenheid geen zorg voor de natuur

Kleine Tom was dan wel fout bezig, maar hij wist ontzettend veel van het bos Hij was gek op de natuur en oogstte daar uit. Eigenlijk doet iedereen dat… maar we zijn ons daarvan minder bewust. Welk kind weet nog hoe een boerenkool groeit? Heeft wel eens met de slager meegekeken? Of een levende vis van een hengel afgehaald, doodgemaakt en daarna gebakken?

De natuur zien we op vakantie in verre landen. Of bij een mooi natuurprogramma bij de EO of bij Freek in het Wild.

Het is nodig om kinderen de ruimte te geven om met de natuur op te groeien. Daar bewust ‘gebruik’ van te maken en ervan te genieten. Iedereen die kinderen heeft of ermee werkt kan kinderen die kansen geven. Ook de beheerders van ons landschap hebben een belangrijke verantwoordelijkheid: de boeren, natuurbeheerders, misschien ook wel jagers en vissers. In de natuur horen ook kinderen thuis. Je moet op sommige plekken zelf hutten mogen bouwen, struinen, ontdekkingen doen, zonder meteen boetes opgelegd te krijgen en ingeperkt te worden.

Je kunt dit samenvatten in een schema. Als mensen geen gebruik meer maken van de natuur, zijn ze niet betrokken. Ze laten hun kinderen er niet meer spelen. En missen echte kennis van hoe het een en ander in elkaar zit. Dan zie je ook geen noodzaak om ervoor te zorgen en ontbreekt er iets in je ontwikkeling.

Dromen van een mooie wereld

Om kinderen positief te betrekken bij de natuur, gaan we kinderen er vaak in laten spelen: hutten bouwen, fikkie stoken, brandnetelsoep brouwen, beestjes zoeken en struinen. De boswachter (hij heet Tom en was vroeger konijnenvanger) kijkt glimlachend toe.

Op het groene schoolplein en in de schooltuin doen kinderen onderzoek naar hoe alles in elkaar zit. Ze begrijpen hoe de boerenkool groeit en smaakt. Ze komen er achter hoe bodemleven alle blaadjes van bomen omzet in vruchtbare compost.

Een slim meisje bedenkt dat de natuur het afvalprobleem beter oplost dan wij dat kunnen. Ze ontwikkelt een nieuw verpakkingsmateriaal dat je in de moestuin kunt gebruiken om de grond te verrijken. Een ander wordt stadsontwikkelaar… Nee, in anonieme flatwijken willen we niet meer wonen. Met alle digitale middelen is het hebben van dingen niet meer zo belangrijk. In kleine huizen omringd door voedselbossen, windmolens en zonneparken zijn we gelukkiger.

Scholen en kinderopvang bestaan nog steeds. Maar zijn geïntegreerd in het groen. Op de kinderopvang kun je buitenspelen en ontdekkingen doen. Op school leer je het te begrijpen en uit te bouwen. Ze werken samen met volwassenen en kinderen aan een wereld waar het prettig leven is!

Wat kan Natuur is een Feest/ Peuters in het Wild voor jullie betekenen

We doen uiteraard heel erg ons best om aan deze droom bij te dragen!

Je kunt op deze website feestjes boeken in de natuur.

Op onze zusterwebsite Peuters in het Wild staat een webshop met voorbeeldavonturen.

We organiseren regelmatig evenementen in de natuur.

We geven trainingen voor mensen die met kinderen werken en willen werken.

Je kunt je bij ons aansluiten als feestjesgever of natuurbegeleider.

 

Bart de Koning

Peuters in het Wild

Natuur is een Feest

Schrijf ook iets

*